Mostrando entradas con la etiqueta independencia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta independencia. Mostrar todas las entradas

martes, 26 de abril de 2011

Las encuestas del Heraldo

Siempre que se hace un sondeo nos dedicamos a buscar las motivaciones ocultas de quien lo publica, mensajes subliminares y demás.
Hay que mirar los datos, y yo creo que hay varios importantes:
-La participación sube más de 10% respecto de 2007. Eso siempre perjudica a los partidos de izquierda, que conforme se acerca la cita electoral se desinflan en favor del voto útil del PSOE. El voto útil de la izquierda para el PSOE funciona como un reloj desde 1982, yo creo que el electorado ve las otras opciones de izquierda como meros comparsas o posibles socios del PSOE y prefiere vota al grande.
En el Ayto. de Zaragoza el PAR baja, pero se queda a 15 milésimas del último resto (he hecho la asignación de escaños co la Ley D'Hont), el primer resto sin escaño es el del PAR, esto se ve a simple vista: le dan un 5'5%.
- PP y PAR sufren que sus candidatos son desconocidos y subalternos de los candidatos a presidentes de Aragón. Eso es fruto de nuestro carácter de autonomía de 2ª. Sería bueno separar las votaciones a Cortes de Aragón de las municipales.
- Las fuerzas extraparlamentarias no tienen nada que hacer si no constituyen un movimiento cívico activo, con buen número de militantes y financiación. Sufren la pérdida de fuelle de IU y CHA pero multiplicadas. Todos los demás partidos enviarán un mailing a nuetras casas con el folleto formato americano, las papeletas y el sobre y eso será su puntilla. Una "operación soberanista" (en palabras de Valero) con perspectivas de éxito electoral sólo puede llegar del reagrupamiento alrededor de un programa de mínimos de todos los soberanistas.
- El miedo al tripartito existe: le tiene miedo la derecha, pues les deja fuera, pero también en la izquierda: el PSOE es famoso por la capacidad de chuparle la sangre a sus socios minoritarios. Me cuentan que Bernal se opone firmemente a que CHA entre en ese pacto y que por eso ha desaparecido de los actos públicos y que sólo aparecerá en campaña si hay un acuerdo tácito de la Dirección de CHA en contra del pacto ... Nadie va a acusarme a estas alturas de bernalismo, así que lo digo claro: esa es la postura intelegente en CHA. Mientras, Fuster maniobrando para colocarse de vicepresidente de la DPZ. Patético.

jueves, 22 de julio de 2010

Independentistas, sí, independentistas.



A chen de a Colla Republicana del Rabal somos independentistas. Somos os militans y simpatizans d’Estau Aragonés en o Rabal de Zaragoza. Por tanto, somos partidarios de o socialismo d’autochestión (como lo yera lo PSA), republicanos y embrecaus en que Aragón pase de ser una Comunidat Autonoma á ser un Estau, de tener un Estatuto d’Autonomía otorgau por as Cortes de o Reino d’España á disponer de a suya propria Constitución elaborada y aprebada por o Pueblo Aragonés.
Un compañer me deciba fa uns diyas, “bueno, ta constituyir un estau, no cal ser independién”, profes, bi ha en o mundo un camatón d’estaus que son federaus u confederaus con atros, pero ixa federación, ta ser reyal y no una custión formal, ha d’estar alacetada en a propria soberanía, en o reconoximiento de o proprio dreito a la autodeterminación, ha d’esistir a posibilidat constitucional de segregación.
Pero nusatros somos independentistas, ¿por qué? Porque somos republicanos y consciens de que una Republica Aragonesa, por mui federativa que querese constituir-se, no podría fer buena pacha en o Reino d’España. Ande s’ha visto una Republica federativa integrada en una Monarquía? Ye absurdo.
Nusatros creyemos que os aragoneses hemos d’encetar o camín de a Republica, con a compañía d’atros pueblos peninsulars u sin d’ella.
Tal cual, ye menister ceñar que lo que nos esferencia d’atros independentistas no ye, pues ista custión, que nusatros somos tan independentistas como cualsiquier atro, sino a nuestra estratechia. Bi ha atros independentistas en Aragón partidarios de a estratechia leninista, que se mira en o espiello de o Movimiento de Liberación Nacional Vasco (MLNV). No pas nusatros, que no tenemos dengún mirallo fuera d’Aragón, encara que conoxcamos y estudiemos atros procesos d’emancipación nacional y podamos colaborar con ellos. Nusatros refusamos a luita armada como ferramienta política, somos consciens de que, en a Era Nucleyar, a revolución será no-violenta u no’n será. Refusamos, como socialistas d’autochestión, as vanguardias revolucionarias, más que más si son armadas. A nuestra estratechia pasa por o rispeto de os movimientos socials, de o dialogo con ellos rispetando la suya autonomía, no se nos veyerá prebando de manullar-los; y tamién pasa por encetar una estratechia eleutoral que prebe d’ir arroclando presonas y coleutivos partidarios de o devant-dito: que Aragón dixe de ser una C.A. y pase a ser un Estau. Amonico iremos entadevant, encara que beluns digan que o nuestro independentismo no ye “puro”. Ya sabemos enta do levan os debates sobre a pureza ideyolochica.
A foto ye de a manifestación que convocó CHA devant de as Cortes d’Aragón o 23 d’abril de 1994, por a reforma de l’Estatuto d’Autonomía. Por si belún s’en heba olvidau.